PEKİ..

Kelimeler, ona ne anlam yüklediğinize göre değişir mi?

Yoksa, kelimenin anlamı net midir..!?

Neden mi soruyorum..

Bu aralar,  bir kelimenin derdine düştüm..

Peki..

Dört harfli küçük bir kelime, ama garip de bir havası var..

Kullanıldığı ortama, niyete göre pek bir değişken..

Bazen uysal bir onaylama, kabullenme..

Peki canım, öyle de olur..

Bazı bazı, pek kalender bir havası var..

Peki, seni mi kıracağım..

Bazen de pek bir fena.. pasif agresif hallerde..

Tripli..

..o an konuyu kapatmak, geçiştirmek, zaman kazanmak için sahte bir onay kelimesi..

Peki.. içinden de “sen görürsün”..

Çok değişken çok..

Bence en güzel kullanımı,  karşınızdaki insan uzun bir konuyu aşama aşama anlatırken, anlattığı kadarını anladığınızı ve devam etmesini istediğinizi söylemek, hissettirmek için..

Onayladığınızı ya da hemfikir olduğunuzu anlatmak için değil..

..sadece söylediklerinin size geçtiğini, kulağınızdan beyninizden içeri girdiğini anlatmak için..

Uysal, kalender, ya da tripli değil..

Düz..

Anlatılanları dinlerken, anında itiraz etmek yerine, konuşan kişinin hızını kesmeden, şöyle bir bütünlük içinde döksün kafasındakileri, içindekileri diye düşünen insanlar için de bence çok gerekli bir kelime..

Muadili yok ki..

Yani, evet dersen olmaz, hı hı dersen hiç olmaz.. 

Onlar daha bir onaylama havasında sanki..

O yüzden de bence, kilit bir kelime..

Herkes böyle kullansın diyecek halim yok tabii..😊

En azından bir düşünün diye..

Düşüneceksiniz değil mi?

“Peki” derken?!!😊😊😊

Sağlıcakla..

23 Paylaşımlar

YAPILAN YORUMLAR : “PEKİ..

  1. Blogunuzda ilginç yazılar var. her okuduğumda içten gelerek yazılmış olduğunu hissediyorum, bu güzel yazı için teşekkürler 🙂 kaleminize sağlık

    1. teşekkür ederim, bunları duymak çok keyifli.. içimden gelen yeni satırlarda buluşmak dileğiyle.. sevgiler..

  2. “Peki” kelimesi üzerinden iyi bir beyin jimnastiği yaptırdınız 🙂 Teşekkürler. Yazıyı okurken “acaba bunu ben nasıl kullanıyorum” diye düşündüm. Çok fazla yorucu, fikri sabit, sığ insanlarla bir an önce konuşmayı bitirmek için dudaklarım “peki” der ama iç sesim “soluğumu kestin, boğuldum, yeter” der… Sanırım tahammül sınırım çok fazla daraldığından, bu kelimeyi (bu anlamda) çok fazla kullanmaya başladım. Zihnimi dinlendirmem şart 🙂

    1. Zihin dinlendirmek düzenli olarak hepimizin yapması gereken bir şey. Sanırım biraz fazla yükleniyoruz kendimize. Bu anlamda kullanmayacağınız konuşmalar dilerim tahammülünüzü zorlamayan:) sevgiler, teşekkürler..

  3. Yine süper yakalamışsın, düz hali ile pek kullanmamışım ben de bunu farkettim. Tripli kullanıyorum daha çok. Hıhı yı kaldırıp düz haline geçeyim bari.:) Uyarı için teşekkürler.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir